روکوکو اصطلاحی است در تاریخ هنر برای توصیف هنر تزئینی در زمینه‌های مختلف معماری، بناآرایی، نقاشی، پیکرسازی، طراحی اثاثه و اشیاء‌زینتی.روکوکو ازواژه فرانسوی روکای به معنی سنگریزه گرفته شده است .این واژه به سنگریزه هایی رنگی اطلاق می شد که برای تزئین غار های مصنوعی به کار می رفت.

روکوکو سبکی است که با رشد طبقه متوسط و بورژوای اروپا به وجود آمد و خاستگاه آن فرانسه بود.

این سبک در ادامه باروک و در واقع به عنوان واکنشی علیه شکوه و جلال افراطی آن در کاخ ها پدید آمد .

از اولین نتایج آن ساختن خانه های شهری کوچک و راحت با تزئینات و ریزه کاری فراوان در فضاهای داخلی بود . هنر روکوکو با طراوت و مملو از سر زندگی است .

در تزئینات آن از خطوط منحنی اشکال صدفی رنگ های صورتی آبی و سبز روشن بوفور استفاده می شود. در زمینه نقاشی شیوه های مختلفی در این دوران پدید آمد . نقاشان به شیوه های فردی گرایش پیدا کردند و دست به تجربه های تازه ای زدند که به رومانتیسیسم منتهی شد .

از مهمترین نقاشان این دوره می توان به واتئو . شاردن. فراگونار و بوشه در فرانسه . تیه پولو در ایتالیا و گینز بارو ؛ در انگلستان اشاره کرد.

منابع
↑ پاکباز، روئین. دایرة‌المعارف هنر. چاپ پنجم، تهران: فرهنگ معاصر، ۱۳۸۵،  ‏ص. ۲۵۶-۲۵۷.
‎‎

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 7 اردیبهشت 1389    | توسط: دانشجوی گرافیک ن . الف    | طبقه بندی: سبک های هنری،     |
نظرات()